muzyka
szukaj w serwisie

Gorące tematy

gorące tematy


więcej o...

27 MajaNajnowsze wiadomości

fotka "Myśliwiecka" wróciła na szczyt

więcej

27 Maja Najnowsze plotki

Keira Knightley i James Righton na ślubnym kobiercu Keira Knightley i James Righton na ślubnym kobiercu

więcej

Zakupy

Nokautporównaj ceny z nokaut

Apocalyptica - 7th Symphony

Piłowania po fińsku część siódma
2010-08-24, autor: Lesław Dutkowski, megafon.pl
  A A A
 

"Piłują" ci Finowie na wiolonczelach i "piłują". I chyba znaleźli sposób, by owo "piłowanie" za szybko się nie nam znudziło.

Fińscy wiolonczeliści to ludzie inteligentni i ambitni. Dlatego w pewnym momencie dotarło do nich, że trzy wiolonczele i granie samych coverów nie jest dobrym pomysłem na udaną i długą karierę. Stąd od kilku krążków na płytach Apocalyptiki ciekawi goście, którzy ubarwiają wiolonczelowe ataki wokalnie lub instrumentalnie. Wyczuwalny jest też lekki skręt Finów w kierunku progmetalowym oraz coraz lepsze kompozycje ilustracyjne. Gdybym miał doradzać im w karierze, poważnie zastanowiłbym się, czy nie byłoby dobrym pomysłem zaangażowanie się na poważnie w muzykę filmową. Papiery na dobre utwory instrumentalne mają ("On The Rooftop With Quasimodo", dosyć ponura "Sacra"), a i znajomości w biznesie przednie. Tacy producenci, jak Joe Baresi i Howard Benson z byle kim nie pracują. A Dave Lombardo ze Slayera wspiera Finów po raz kolejny (mocno apokaliptyczny "2010"). Ale z gości najlepiej wypadają ci dający głos. Najmocniej lansuje się singel "End Of Me" z Gavinem Rossdale'em z Bush. Lecz mnie bardziej przypadła do gustu piosenka "Broken Pieces" ładnie zaśpiewana drżącym głosem przez Lacey Mosley z Flyleaf. Zaraz za nią postawiłbym lekko zalatujący landrynkowatą rozpaczą ŕ la Nickelback "Not Strong Enough" z Brentem Smithem z Shinedown. Nie zachwyca "Bring Them To Light" z Joe Duplantierem z Gojiry. Ot taka szybka, mało pomysłowa nawalanka z umiarkowanym wydzieraniem się.

Proporcje u Apocalyptiki jeszcze są na korzyść instrumentalnych kawałków z mocnym "piłowaniem". Ale czuć, że Finowie dostrzegli, iż obecność piosenek i dość znanych wokalistów dała im lepszą pozycję w Ameryce. Z rozmów z fanami i ludźmi z biznesu muzycznego zapewne dowiedzieli się z kolei, iż im więcej śpiewania, tym wolniej ich płyty się nudzą. Pewnie wciąż będą pisać takie śliczne instrumentalne miniaturki, jak "Beautiful", lecz nie zdziwię się, jak z czasem utwory śpiewane będą górować nad "piłowaniem". Nie mam nic przeciwko odwróceniu proporcji, bo Finowie umieją pisać naprawdę niezłe piosenki, a im więcej ma się na koncie, tym więcej pomysłów można zrealizować. Taka prawda.
Lesław Dutkowski, megafon.pl
oceń
0
0
Podziel się
  • Skomentuj
  • WP.PL

Masz konto na WP? Zaloguj się Nie masz konta? Załóż konto!

Pozostało znaków: 4000

[Pokaż regulamin]

REGULAMIN

Ocena: 0 [0]
~anonim [2011-06-17 20:32]

sa Boooscy i Bombowwi

odpowiedz

Ocena: 0 [0]
~kujkuj [2010-11-05 18:51]

apocalyptica
a mnie sie wlasnie bardzo podoba utwor z brentem smithem, wcale nie jest landrynkowy. facet ma mocny glos i przyjemnie slyszec jego rozpacz. on toproof with quasimodo to perelka. end of me jest ok. to moja pierwsza plyta tej grupy i naprawde bardzo mi sie podoba :) jak dla mnie w skali 1-10 daje mi 5

odpowiedz