Klone w tym roku kończy 15 lat. Jak Gojira, pochodzi z Francji. I podobno na żywo wypada równie dobrze jak kwartet braci Duplantier. Na płycie teoretycznie też…
W praktyce sprawa wygląda zaś tak, że nazwa zespołu wydaje się aż nadto adekwatna do prezentowanej muzyki. Mamy sklonowanych kilka zespołów hołubionych przez wielomilionowe rzesze fanów. A na dokładkę cover Björk. Trzeba im oddać, że zrobiony rewelacyjnie. Niestety, choć z całych sił staralibyście się słuchać Klone z otwartą głową i bez analitycznego zacięcia, kilka nazw będzie wdzierało się podczas słuchania "Black Days" nachalnie, jak Cyganka, która chce "powróżyć, panie, powróżyć!". Przytomnie uprzedzają o tym fachmani z wytwórni Klone'a, pisząc w notce promocyjnej o "inspiracjach" i "stylu idealnym dla fanów grup Tool, Alice In Chains, Pantera, czy Porcupine Tree". Od siebie dorzucę jeszcze Neurosis (w ostrzej śpiewanych "The Spell is Cast" i "Danse Macabre") i Mastodon (harmonie wokalne). Opis to wyjątkowo trafny, a zespoły zacne. Także muzycy Klone nie próbują nas przekonywać, że odkrywają Amerykę. Mimo to, wrażenie obcowania ze szlachetną, ale kopią, trochę przeszkadza w beztroskim zamartwianiu się z muzykami Klone. Owszem, podzielam ich smutek i doceniam ponury klimat całości (okładka jest dziełem sztuki!). Jednak po kolejnym wysłuchaniu "Black Days" wolę sięgnąć po "Lateralus", czy "Crack The Skye", niż wcisnąć klawisz repeat w odtwarzaczu. Idealnie sytuację z muzyką Klone (oryginalniejszą na poprzednim albumie, "All Seeing Eye", na którym zagościł Joe Duplantier z Gojiry) obrazuje klasyczna scena z Panem Grubym, z "Sensu życia według Monty Pythona". Jeśli pamiętacie, beznadziejnie bogaty i karykaturalnie otyły Pan Gruby, wtacza się do wykwintnej restauracji. Z menu wybiera przepiórki w szafranie, bliny z kawiorem, jakiś pasztet z truflami i mnóstwo innych dań. To nasze Alice In Chains, Tool i pozostałe zespoły – inspiracje dla Klone. Po czym uczynny kelner pyta, czy podać to wszystko oddzielnie, czy – jak zwykle – wymieszać razem i zaserwować w wiadrze… Jeżeli nie widzieliście tego filmu, to decyzję Pana Grubego znacie choćby dzięki tytułowi tego tekstu. I takie samo wrażenie robi na mnie mikstura przyrządzona przez Klone na "Black Days"...
Oczywiście, jeżeli kochacie jeść kawior (Tool), przepiórki (Neurosis) i trufle (Alice In Chains) tak bardzo, że nie przeszkadza wam ich wzajemne towarzystwo, to polubicie "Black Days". Smacznego!:)
