Broken Bells to wspólny projekt Danger Mouse'a i wokalisty The Shins, Jamesa Mercera. Niestety sk³ad tego duetu jest jego najwiêkszym przekleñstwem.
Owszem, p³yta snuje siê przyjemnie. Melodie delikatnie bujaj±, akustyczne d¼wiêki dzia³aj± koj±co a niektóre aran¿acyjne pere³ki wywo³uj± pe³en podziwu u¶miech (tr±bki à la mariachi w "The Mall and Misery"). Nie tego jednak spodziewa³am siê po nowym projekcie Danger Mouse'a. Facet, który w paszporcie ma Brian Burton, jest jednym najbardziej b³yskotliwych, odwa¿nych twórców XXI wieku. Na dodatek dot±d jawi³ siê jako prawdziwy wizjoner. I nie ma w tym grama przesady. Trzeba mieæ potê¿ne cojones, by po³±czyæ p³yty Jaya-Z i The Beatles, a tym w³a¶nie jest jego "The Grey Album" z 2004 roku. Miêdzy innymi dziêki niemu doczekali¶my siê jednego z najdoskonalszych dzie³ mijaj±cej dekady, czyli "Demon Days" Gorillaz. Nie zapominajmy tak¿e o "Crazy" Gnarls Barkley - übersupermegahicie, o którym bêdziemy pamiêtaæ za wiele lat.
Gdyby materia³ trafi³ w me rêce bez ¿adnych informacji o jego twórcach, pewnie urzek³by mnie jego delikatny klimat i piêknie doñ dopasowany ³agodny g³os Mercera. Doceni³abym niebanalne kompozycje i pok³oni³a siê nad produkcyjnymi smaczkami, ale... noblesse oblige, a Danger Mouse to bez w±tpienia w muzycznym ¶wiecie szlachta. Dlatego trudno mi zachwycaæ siê "Broken Bells". Jak na jego mo¿liwo¶ci p³yta jest zbyt zwyczajna. £adna, na swój sposób wyrafinowana, mi³a dla ucha, z kilkoma naprawdê zgrabnymi piosenkami (¶wietne "The High Road", "Trap Doors" i "The Mall and Misery"), ale w ¿aden sposób nie odkrywcza, pozbawiona choæby cienia brawury. Niby elektroniczne d¼wiêki piêknie mieszaj± siê z organicznymi brzmieniami, tworz±c idealn± harmoniê, ale wypada to blado przy tym, co nasz drogi Brian wyczynia³ na "Modern Guilt" Becka. To po prostu indie pop na poziomie a dla mnie to trochê za ma³o.
Wiem, mo¿e i jestem niesprawiedliwa, i mam zbyt wygórowane wymagania, ale kto ma wysoko zwieszaæ poprzeczki, je¶li nie geniusze jak Danger Mouse?
