Tak nastrojowego Petera Gabriela, do tego w cudzym repertuarze, jeszcze nie s³yszeli¶my. P³yta chwilami urzekaj±co piêkna, czasami nudnawa.
Peter zinterpretowa³ piosenki tych, którzy jak on s± legendami (David Bowie, Neil Young, Paul Simon, Talking Heads) oraz m³odszego pokolenia (np. Radiohead, Arcade Fire, Elbow). Brzmienie ca³o¶ci nada³a producencka legenda, Bob Ezrin (m.in. Pink Floyd). Aran¿acje przygotowa³ John Metcalfe, który wcze¶niej odda³ talent na us³ugi Morrisseya czy Blur. Nale¿± mu siê s³owa uznania. Aran¿e s± skromne i ³adne. Nie ma rockowego instrumentarium. Dominuj± fortepian, smyczki i instrumenty dête. Peter czêsto ¶piewa do delikatnego fortepianowego podk³adu, czasami wzbogaconego o powoli wy³aniaj±ce siê z t³a skrzypce, wiolonczelê, dêciaki.
Utwory sun± wolno, s± smutne, melancholijne, nostalgiczne, usypiaj±ce wrêcz. Gabriel operuje g³ównie spokojnym g³osem, czasem niemal ³ami±cym siê (niezbyt przekonuj±ca wersja "Street Spirit (Fade Out)" Radiohead), cichutko piszcz±cym ("Philadelphia" Neila Younga), szeptem, z rzadka ¶piewa mocniej i wy¿ej (udana wersja "Heroes" Bowiego). Chwilami muzyka przypomina podk³ad do filmowej ba¶ni, czasami nasuwa skojarzenia z soundtrackiem do "Requiem dla snu", gdy mocniej i gê¶ciej graj± smyczki (¶wietny, pe³ny orkiestrowego rozmachu "Mirrorball" z repertuaru Elbow i bardziej stonowany "My Body Is A Cage" Arcade Fire). Interpretacja "The Book Of Love" z dorobku The Magnetic Fields to jakby ballada wyjêta z jednej z autorskich p³yt Petera. Piosenkê ³adnie ubarwia ¿eñski g³os (czy¿by córka Melanie?).
S± fragmenty, gdy Peter najpierw ³adnie, subtelnie uspokaja, a potem pobudza mocnym wokalem przy wsparciu narastaj±cych smyczków (znakomite "The Power Of The Heart" Lou Reeda), by pod koniec znów nas wyciszyæ. Nie w ka¿dym przypadku uda³o siê tak dobrze. Nie przekonuj± "The Boy In The Bubble" Paula Simona, "Flume" Bon Iver i "Listening Wind" Talking Heads. Nie jest to p³yta równa, ale ciekawa, warta odkrywania, d³ugiego smakowania. Peterowi uda³o siê to, co innym mierz±cym siê z cudzym repertuarem udaje siê rzadko - sprawi³, ¿e mamy wra¿enie, i¿ s³uchamy jego piosenek, zostawi³ w nich swój wyj±tkowy ¶lad.
Arty¶ci pokroju Gabriela mog± robiæ co chc± i jak chc±. Czasami od razu trafiaj± w gusta milionów, innym razem ich dzie³a z pasj± zg³êbiaj± tylko zagorzali fani i koneserzy muzyki wyrafinowanej, wysmakowanej, pe³nej prawdziwych emocji. "Scratch My Back" to ten drugi przypadek. To tak¿e ciekawostka we wspania³ym dorobku Petera, który niebawem skoñczy 60 lat. Pozostaje czekaæ na w pe³ni autorskie dzie³o oraz rewan¿ artystów, których kompozycje artysta zinterpretowa³, bo rzekomo takowy ma byæ. Ciekawe, co wybior± z dorobku Petera i jak to przedstawi±?
