Kto spo¶ród wykonawców alternatywnych jest najwiêksz± nadziej± Brytyjczyków na rok 2006? Ka¿dy, kto ma styczno¶æ z tamtejszymi mediami bez zaj±kniêcia powie - kapela Arctic Monkeys. I bêdzie mia³ racjê. Ch³opcy (ledwie po 20 skoñczonych wiosen) s± skazani na sukces. Ich pierwsze single "I Bet You Look Good On The Dancefloor" oraz "When The Sun Goes Down" trafi³y na szczyt listy przebojów w Zjednoczonym Królestwie. Tyle wystarczy³o, aby materia³ "Whatever People Say I Am, That's What I'm Not" og³oszono najbardziej oczekiwan± p³yt± roku. Czy rzeczywi¶cie warto by³o czekaæ? Je¿eli kto¶ spodziewa siê sióstr i braci singlowych hitów, z pewno¶ci± nie bêdzie rozczarowany. Longplay wype³niaj± gitarowe kompozycje utrzymane w tym samym stylu, co siej±cy pop³och w¶ród konkurencji i wywo³uj±cy furorê muzycznych entuzjastów utwór "I Bet You Look Good On The Dancefloor". Ku mi³emu zaskoczeniu, pozosta³e piosenki nie ustêpuj± przebojowo¶ci± i werw± zwiastunowi kr±¿ka. Trzy czwarte materia³u to potencjalne single. Co zatem maj± cz³onkowie Arctic Monkeys, czego nie posiadaj± ich rówie¶nicy, usi³uj±cy siêgn±æ lub chocia¿ lizn±æ s³awy, splendoru i uznania? Nic szczególnego. Zapa³, gar¶æ pomys³ów i nieposkromiona energia, charakteryzuj± przecie¿ ka¿d± aspiruj±c± gwiazdê rock'n'rolla. M³odzi muzycy albo wiêc mieli mnóstwo szczê¶cia, albo s± cholernie utalentowani, wyczarowuj±c ze znanych, os³uchanych elementów (jak beatlesowska prostota i chwytliwo¶æ czy punkowa zadziorno¶æ i klasa od The Clash) now±, porywaj±c± jako¶æ. Prawda pewnie le¿y gdzie¶ po ¶rodku i chyba szkoda traciæ czas na jej dociekanie. Wa¿ne, ¿e grupa wywo³a³a swoj± twórczo¶ci± niema³e zamieszanie i w tej chwili jest wielka. Ciekawe jednak, na jak d³ugo. Nie mogê siê bowiem oprzeæ przekonaniu, ¿e oto objawi³ nam siê kolejny zespó³, po którym zostan± znakomite single, lecz jego album bêdzie jedynie zbieraæ kurz, stoj±c na pó³ce.
