Magnetic Fields/Les Chants Magnetiques

Album został opatrzony dwoma oficjalnymi tytułami - angielskim "Magnetic Fields" oraz mającym fonetycznie dwa znaczenia francuskim "Les Chants Magnétiques" - można przetłumaczyć jako "pola magnetyczne" ale i "magnetyczne piosenki".

Płyta jest jedną z pierwszych, w których wykorzystano technikę samplingu. Inspirację Francuz czerpał z dzieł Andy'ego Warhola i jego metody przetwarzania obrazów. Na płycie pojawiają się dźwięki z życia codziennego - głosy ludzi, odgłosy pociągu czy tłuczonego szkła.

Dzieło okazało się sporym sukcesem. W Wielkiej Brytanii dotarło do 6. miejsca, a w USA Jarre'owi znów udało się przebić do top 100 (98. lokata).

- To rzecz równie melodyjna i intensywna jak "Oxygène", ale nie aż tak odkrywcza - pisał John Bush na stronach Allmusic.com.

Kompozycja "Les Chants Magnétiques (Part I)" zajmowała całą pierwszą stronę płyty analogowej.