Anita Lipnicka

Anita Lipnicka urodziła się 13 czerwca 1975 r. w Piotrkowie Trybunalskim. Już w szkole podstawowej pobierała lekcję gry na skrzypcach. W wieku 15 lat wyjechała do Tokio, gdzie pracowała jako modelka. Wyjazd ten odcisnął ogromne piętno na życiu i twórczości artystki. Dzięki niemu młoda Anita Lipnicka szybko dorosła i stała się odpowiedzialną, silną i dojrzałą kobietą.

Z małej dziewczynki zagubionej w dużym nieznanym świecie szybko zmieniła się w mądrą kobietę. W szkole średniej zdała sobie sprawę, że jedyne czego pragnie to śpiewać.

Przez pewien okres występowała w Quasi Kabarecie Rafała Kmity z Krakowa gdzie do dziś występuje jej brat Arek. Założyła zespół o nazwie Certyficado co później otworzyło jej bramy do prawdziwej kariery. W 1993 r. Anita dołączyła do nieznanego jeszcze wtedy łódzkiego zespołu Varius Manx, z którym odniosła olbrzymi sukces. Nagrali razem płyty “Emu” i “Elf”. Do dziś ich piosenki śpiewane są przez młodych ludzi i uznawane są za “hymn pokolenia” lat 90.

Na początku 1996. Anita zdecydowała się odejść z zespołu i kontynuować karierę solową. Wyjechała do Londynu, gdzie pod okiem wspaniałych muzyków powstał jej pierwszy solowy album “Wszystko się może zdarzyć”. Płyta odniosła ogromny sukces, sprzedając się w blisko 400 tys. egzemplarzy. W 1997 r. Anita wraz z zespołem Collage udała się w trasę koncertową obejmującą kilkanaście największych miast w Polsce, a także Kanadę i USA.

W czerwcu 1998 r. w sklepach pojawił się drugi krążek wokalistki zatytułowany “To co naprawdę”, który również nagrywany był w Londynie. W 2000 r. Anita już w Polsce i z polskimi muzykami nagrała swój trzeci solowy album. Płyta nosi tytuł “Moje oczy są zielone” i pochodzą z niej takie przeboje jak: “Jestem powietrzem”, “Ballada dla Śpiącej królewny”, “Wracam” czy “Ostatni list”.

W lutym 2002 r. do jednej z piosenek na nową płytę “Psychodelikatesy” – “For you”, zaprosił Anitę John Porter. Jak się później okazało, stało się to początkiem nowej drogi muzycznej Anity.W maju 2002 r. rozpoczęły się prace nad wspólnym albumem Anity i Johna Portera.Powstało ok. 16 piosenek. W grudniu 2002 r. Anita i John wyjechali do Londynu, gdzie do czerwca 2003 r. nagrywana była płyta “Nieprzyzwoite piosenki”. Ostatni etap pracy miał jednak miejsce w Gdańsku pod czujnym okiem Tomka Bonarowskiego.

Krążek ujrzał światło dzienne 20 listopada 2003 r., a promuje go utwór “Bones of love”. Płyta uzyskała status Złotej Płyty i zdobyła wiele prestiżowych nagród m.in. Fryderyk 2003 w kategorii “Najlepszy album”.

Anita z Johnem zagrali ponad 100 koncertów, wydali wspólnie 3 płyty, ostatnia „Goodbye” ukazała się w 2008 roku.