szukaj w serwisie

Gorące tematy

gorące tematy
banner
banner
banner
banner

Ocean Colour Scene

fot. oficjal. str. Ocean Colour Scene

Ocean Colour Scene

  • Ocena ogólna:

    0/5
    [0 głosów]

    Oceń:


  • Liczba odwiedzin: 2065

    Ostatnio odwiedzany: 2020-04-02

Ocean Colour Scene pochodzą z Birmingham. Kapela Ocean Colour Scene powstała w 1990 roku na gruzach dwóch lokalnych zespołów - The Boys i Fanatics. W zasadzie od początku trzon grupy stanowili gitarzysta Stephen Cradock, wokalista i gitarzysta Simon Flower, a także perkusista Oscar Harrison oraz basista Damon Minichella.


W tym składzie w roku 1990 Ocean Colour Scene wydali pierwszy singel "Sway". Dwa lata później ukazał się debiutancki album zatytułowany po prostu "Ocean Colour Scene". Płyta w sklepach pojawiła się 1 kwietnia 1992 roku za sprawą wytwórni Fontana, która wchodziła w skład giganta fonograficznego Universal Music. Nagranie ugruntowało pozycje kapeli na prężnie rozwijającej się scenie brit popu. A nazwa Ocean Colour Scene zaczęła być rozpoznawalna zarówno na Wyspach Brytyjskich, jaki i w Europie kontynentalnej.

Drugi krążek grupy "Moseley Shoals" (wydany 8 kwietnia 1996 roku) magazyn "Q" umieścił na 33. miejscu swojej listy albumów wszech czasów. W Wielkiej Brytanii krążek doszedł do 2. miejsca na liście najpopularniejszych albumów. Za brzmienie odpowiedzialny był Brendan Lynch, który także współpracował z Primal Scream, Paulem Wellerem czy The Rakes. Longplay sprzedał się na całym świecie w ponad milionowym nakładzie.

W sierpniu tego samego roku zespół zagrał w Knebworth największy koncert w swojej karierze. Supportowali wówczas Oasis dla ponad 250 tysięcy fanów.

W tym samym okresie grupę spotkała się specjalnego dość niecodzienną prośbą. Jeden z hiszpańskich fanów zwrócił się do Simona Flowera i kolegów o możliwość wykorzystania fragmentów jednego z utworów jako epitafium na nagrobku tragicznie zmarłego brata. Zespół uznał to za wielki zaszczyt i największą nagrodę, jaka mogła ich kiedykolwiek spotkać.

Trzeci w dorobku grupy album "Marchin' Already" wyszedł 15 września 1997 roku. Tak samo jak przy okazji "Moseley Shoals" produkcją zajął się Brendan Lynch. Sukces płyty był wręcz oszałamiający. Ocean Colour Scene tym krążkiem zepchnęli z pierwszego miejsca brytyjskiej listy przebojów samo Oasis z longplayem "Be Here Now". W samym Zjednoczonym Królestwie trzecia w dorobku grupy płyta osiągnęła status potrójnej platyny. Krążek zakupiło półtora miliona fanów.

Wraz z tak spektakularnym sukcesem, przyszły też małe złośliwości, szczególnie z obozu uważających się za pępek świata Oasis.

Noel Ghallagher oficjalnie pogratulował sukcesów OCS, nazywając ich "drugim najlepszym zespołem w Brytanii". Jako pierwszy miał zapewne na myśli swoją macierzystą formację. Steve Cradock zripostował dość błyskotliwie, dziękując Noelowi za uszeregowanie Ocean Colour Scene zaraz za The Beatles, a tuż przed Oasis.

W tym samym roku pojawiło się pierwszy oficjalne wydawnictwo koncertowe. "Times of Our Lives" ukazało się jedynie na VHS, a zawiera materiał nagrany podczas występu Ocean Colour Scene w słynnej Royal Albert Hall - 17 lutego 1997 roku, u boku Oasis i Paula Wellera, lidera legendarnego The Jam.

Album numer 4 w dorobku muzyków z Birmingham to "One from the Modern" z 13 września 1999 roku. Album powstał w Mosley Shoals Studio w rodzinnym mieście artystów, pod okiem wypróbowanego Brendana Lyncha. Jeden z utworów z tej płyty, "Soul Driver", kwartet dedykował swojemu mentorowi Paulowi Wellerowi.

Nowe stulecie Ocean Colour Scene przywitali piątym już w dorobku albumem studyjnym. "Mechanical Wonder" do sklepów trafił 1 maja 2001 roku. Tym razem za konsolą w studiu siedział Martin "Max" Heyes, który ma na koncie współpracę m. in. z Andrew Ridgeleyem i Flashguns. Nagranie nie odniosło jednak takiego sukcesu jak poprzednie wydawnictwa.

Szóstą w dyskografii płytę "North Atlantic Drift" z 7 lipca 2003 roku, wydał nowy gracz na rynku show-biznesu, czyli wytwórnia Sanctuary, należąca do Andy'ego Taylora i Roda Smallwooda (menedżerów Iron Maiden).

Pierwszy numer "I Just Need Myself" w komercyjnej rozgłośni Virgin Radio wspiął się na 13. miejsce. Reszta singli nie zawojował list przebojów.

W tym samym roku doszło do pierwszej zmiany personalnej w Ocean Colour Scene. Podczas trasy koncertowej po Irlandii basista Damon Minichella postanowił opuścić szeregi zespołu. Na jego miejsce dokooptowano niejakiego Gary'ego Mounfielda (ur. 16 listopada 1962 roku w Manchesterze) znanego pod pseudonimem Mani z gry w The Stone Roses i Primal Scream.

Muzyk rozpoczął współpracę z Ocean Colour Scene od show na Millenium Stadium w Cardiff przed Stereophonics - 20 grudnia 2003 roku. Jednak nie zagrzał zbyt długo miejsca w nowym zespole.

W 2004 roku Ocean Colour Scene wystąpili na koncercie ku czci nieżyjącej legendy basisty Small Faces i Faces - Ronniego Lane'a. Był to debiut nowych członków grupy - basisty Dana Sealeya oraz gitarzysty Andy'ego Bannetta.

Już jako kwintet OCS nagrali album koncertowy "One for the Road", który był kompilacją występów grupy podczas festiwali: T In The Park w Szkocji, Oxegen w Irlandii i Guilfest w Anglii.

"A Hyperactive Workout for the Flying Squad" podobnie jak dwa poprzednie longplaye wydała wytwórnia Sanctuary. Album pojawił się 21 kwietnia 2005 roku, ale nie odniósł większych sukcesów. W zestawieniu płyt w UK płytka dotarła jedynie do 30. pozycji.

Podobny los spotkał następcę "A Hyperactive Workout for the Flying Squad", czyli longplay "On the Leyline" (premiera 30 kwietnia 2007 roku). Po upadku Sanctuary, Ocean Colour Scene nowy materiał postanowili wydać własnymi siłami. W tym celu muzycy powołali do życia wytwórnię Moseley Shoals.

Na luty 2010 roku muzycy Ocean Colour Scene zapowiedzieli premierę kolejnego krążka.

  • Skomentuj
  • WP
  • FB

Korzystanie z komentarzy FB oznacza akceptację regulaminu

REGULAMIN

Ten materiał nie ma jeszcze żadnej opinii. Twoja może być pierwsza!