szukaj w serwisie

Gorące tematy

gorące tematy
banner
banner
banner
banner

Fall Out Boy

fot. oficjal. str. Fall Out Boy

Fall Out Boy

  • Ocena ogólna:

    4.81/5
    [32 głosów]

    Oceń:


  • Liczba odwiedzin: 6186

    Ostatnio odwiedzany: 2020-03-30

Amerykańska grupa rockowa Fall Ouy Boy powstała w Wilmette na przedmieściach Chicago w 2001 roku. Fall Out Boy stworzyło dwóch muzyków: wokalista i gitarzysta Joseph Mark Trohman oraz basista Peter Lewis Kingston Wentz III.


Niebawem do duetu dołączył Patrick Martim Stump, którego Trohman poznał przypadkowo w księgarni. W pierwszym składzie znalazło się jeszcze dwóch artystów: T.J. "Raccine" Kunasch oraz Mike Pareskuwicz. Wszyscy mieli już za sobą występy w niezależnych hardcore'owych i punk-rockowych zespołach w mieście.

Jeszcze w 2001 roku muzycy przystąpili do nagrywania własnych utworów. Zaczęli też granie koncertów w małych klubach w Chicago. Podczas pierwszych dwóch występów byli jeszcze grupą bez nazwy, dopóki ktoś z widowni krzyknął, że powinni nazwać się Fall Out Boy, podobnie do jednego z bohaterów kreskówki "Simpsonowie", i nazwa się przyjęła. W tym samym roku zespół wydał samodzielnie nagrania demo.

Rok 2002 przyniósł grupie pierwsze sukcesy. Udało im się zadebiutować wydaną w Uprising Records "Split EP" (na której zamieszczono także nagrania Project Rocket), aby następnie zająć się pracą nad albumem "Fall Out Boy's Evening Out with Your Girlfriend". Został on wydany w małej liczbie kopii jeszcze w tym samym roku, choć oficjalną premierę miał na początku roku 2003.

Już dzięki tym dwóm niewielkim wydawnictwom zespół zdobył zainteresowanie ze strony wytwórni muzycznych, widzących duży potencjał w melodyjnym połączeniu ostrego rocka i punku z popem. Ostatecznie muzycy zdecydowali się na pracę dla niewielkiej firmy z Florydy. Również w tym okresie zmienił się skład grupy, z której odeszli Kunash i Pareskuwicz. W zamian za nich do pozostałej trójki dołączył perkusista Andrew John Hurley, znajomy Wentza z zespołu Racetraitor. We czwórkę artyści w ekspresowym tempie nagrali kolejną płytę.

Ukazała się ona już w maju 2003 roku pod tytułem "Take This to Your Grave" i była pierwszym dużym sukcesem formacji. Fall Out Boy przyciągnął uwagę mediów, zwłaszcza telewizji muzycznych, które emitowały teledyski, wydatnie przyczyniając się do wzrostu popularności grupy. Ostatecznie płyta sprzedała się w nakładzie zapewniającym jej status złota.

Po tak dobrym przyjęciu na rynku muzycznym, Fall Out Boy związał się z dużą wytwórnią Island, która mogła zapewnić muzykom jeszcze większą promocję. Zobowiązując się do nagrania popowego albumu, muzycy nie zrezygnowali mimo wszystko ze swoich artystycznych pasji. W 2004 roku wydali akustyczną EP-kę "My Heart Will Always Be the B-Side to My Tongue", która nieoczekiwanie zadebiutowała nawet na liście Billboardu.

Tak dobre przyjęcie niezależnego wydawnictwa było jednym z dowodów na wzrastającą popularność Fall Out Boy. Nic więc dziwnego, że wydana w maju 2005 roku trzecia płyta zespołu "From Under the Cork Tree" spotkała się z niezwykle ciepłym przyjęciem słuchaczy. Recenzje w prasie były nieco bardziej krytyczne, ale nie przeszkodziło to grupie w osiągnięciu rynkowego sukcesu i dotarciu do pierwszej dziesiątki list przebojów. Trzecim albumem zespół rozpoczął okres niezwykłej gwiazdorskiej popularności.

Cała ta sytuacja niewątpliwie pomogła liderowi zespołu - czasem zwanemu rzecznikiem prasowym - w rozwoju własnych projektów. Wentz poza stworzeniem własnej marki odzieżowej zaangażował się w prace we własnej, niewielkiej wytwórni muzycznej Decaydance, która miała za zadanie wspierać młode obiecujące zespoły, z których najbardziej znany Panic at the Disco również odniósł ogromny sukces muzyczny. Ten niezwykle kreatywny i ekstrawertyczny muzyk był także kilkakrotnie źródłem kontrowersji, np. przy okazji domniemanej próby samobójczej w 2005 roku czy ujawnieniu prywatnych nagich zdjęć rok później.

Niewątpliwie dobrą stroną działalności zespołu jest wspieranie akcji dobroczynnych. Zagrali oni kilka koncertów, będących poparciem dla organizacji ekologicznych czy fundacji pomocy dla dzieci. Sam Wentz zorganizował także w lecie 2008 roku internetową akcję popierającą Demokratów w wyborach prezydenckich i parlamentarnych.

Czwarta płyta Fall Out Boy ukazała się na początku 2007 roku pod tytułem "Infinity on High". Pomimo zmiany stylu, który symbolizowało pojawienie się rapera Babyface'a jako jednego z producentów, zespół potrafił utrzymać dużą popularność, potwierdzoną wysokimi miejscami na listach przebojów w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii.

Szalonym pomysłem zespołu był zamiar zagrania koncertu na Antarktydzie. Byłby to wyczyn godny Księgi Rekordów Guinnessa. Fall Out Boy postanowił dostać się do niej jako pierwszy zespół, który zagrał koncerty na wszystkich kontynentach w ciągu niecałego roku. Niestety trudne warunki pogodowe udaremniły ten projekt. Innym pomysłem na dostanie się do księgi rekordów było udzielenie jak największej liczby wywiadów radiowych w ciągu doby. Aktualnie największym wyczynem w tej dziedzinie było 57 wywiadów, liderzy Fall Out Boy chcieli podnieść go do 58.

W grudniu 2008 roku zespół wydał piąty album, "Folie à Deux", co można przetłumaczyć jako "szaleństwo dwojga". Jest on realizacją śmiałych stylistycznych eksperymentów, na które mogli pozwolić sobie bardzo sławni muzycy. Świadczy o tym także duża liczba muzyków, zaproszonych do współpracy przy albumie, od angielskiego piosenkarza Elvisa Costello po kojarzonych z czarną muzyką Lil Wayne'a i Pharella Williamsa. Tak wielkie zróżnicowanie muzycznych pomysłów nie okazało się oczywistym sukcesem, choć nie zaszkodziło także popularności zespołu.

Pomimo światowego sukcesu Fall Out Boy wciąż pozostaje silnie związany z Chicago. Mówił o tym Wentz w jednym z wywiadów. - Myślę, że najlepsze przyjęcie zawsze będziemy mieli w Chicago - stwierdził muzyk, komentując dalej wielką popularność. - To było bardzo dziwne uczucie, gdy wysiadaliśmy z samolotu w Japonii, a ludzie czekali na nas na lotnisku i pod hotelem. Oni znali słowa wszystkich naszych piosenek, pomimo, że nie umieli mówić po angielsku. To było całkiem przyjemne.

  • Skomentuj
  • WP
  • FB

Korzystanie z komentarzy FB oznacza akceptację regulaminu

REGULAMIN
Ocena: 0 [0]
~ewelina [2013-01-16 21:30]

kocham was fall out boy

odpowiedz