szukaj w serwisie

Gorące tematy

gorące tematy
banner
banner
banner
banner

Bob Geldof

fot. oficjal. str. Boba Geldofa

Bob Geldof

  • Ocena ogólna:

    4.8/5
    [5 głosów]

    Oceń:


  • Liczba odwiedzin: 3924

    Ostatnio odwiedzany: 2020-03-31

Bob Geldof najpierw był muzykiem. Z biegiem lat świat zaczął kojarzyć go bardziej z rolą polityka i aktywisty. Działacza na rzecz potrzebujących, twórcy gigantycznych akcji charytatywnych. Sam Bob Geldof w końcu przyznał, że na jego życie składają się polityka, interesy, muzyka i rodzina.


- Muzyka to coś, co chcę robić, biznes to coś, co potrzebuję robić, Afryka, coś czym muszę się zajmować - tłumaczył wokalista. Nim jednak zajął się którąkolwiek z tych rzeczy był m.in. rzeźnikiem. Ale, po kolei.

Bob Geldof urodził się 5 października 1951 roku w Dublinie, jako Robert Frederick Zenon, syn Roberta i Evelyn Geldofów. Artysta ma dwie starsze siostry Lynn i Cleo. Geldof uczęszczał do prywatnej katolickiej szkoły. Karierę w przemyśle muzycznym rozpoczął jako dziennikarz piszący m.in. dla magazynów "New Musical Express" i "Melody Maker".

W połowie lat 70. Geldof założył zespół Nightlife Thugs, który w 1975 roku zmienił nazwę na Boomtown Rats. Grupa była jednym z najbardziej znanych zespołów tworzących nurt punkowy i nowofalowy. Największą popularnością cieszyła się w latach 1975-1980. Geldof i jego koledzy nagrali sześć albumów. Znalazły się na nich takie przeboje jak: "Rat Trap" i "I Don't Like Mondays". Ostatni stał się sztandarową kompozycją formacji. Szczególnej wagi utwór nabrał, gdy Geldof zdradził kryjące się za nim inspiracje. - Napisałem tę piosenkę w Atlancie, z 20 minut po wywiadzie, który dałem w tamtejszym college'u - wspomina artysta. - Grali jakieś piosenki i nagle teletekstem przyszła informacja, że w Kalifornii doszło do strzelaniny. Dziewczyna ze swojego domu strzelała do ludzi w szkole. Jakiś dziennikarz zadzwonił i zapytał, czy celuje w konkretne osoby. Odpowiedziała, że nie więc zapytał "Jak wybierasz tych, do których strzelasz?". Odpowiedziała: "Nie lubię ludzi w niebieskich kurtkach, więc do nich strzelam najpierw". "Dlaczego to robisz?". Padło pytanie. Po krótkiej przerwie odpowiedziała: "Bo nie lubię poniedziałków". Kiedy wróciłem do hotelu, nie mogłem przestać o tym myśleć. Grałem "Oliver's Army" Elvisa Costello na gitarze i nagle jakoś samo zmieniło się to w "The silicon chip inside her head/Gets switched to overload". Nie chodziło mi wtedy o samo zajście a o coś, co uważałem za kalifornijską psychozę - nie potrzebny jest powód by zabijać. Teraz już nie myślę, że to kalifornijska przypadłość. Zespół z powodzeniem działał przez koleje lata, dorabiając się łącznie 6 albumów długogrających. Działalność zakończył w 1986 roku.

Geldof kontynuował jednak karierę muzyczną. W 1986 roku nagrał solowy album "Deep In The Heart Of Nowhere". Kolejna płyta zatytułowana "The Vegetarians Of Love" ukazała się w roku 1990. Dwa lata później artysta wydał krążek "The Happy Club". Żadna z płyt nie cieszyła się większym uznanie wśród odbiorców. Po ośmioletniej przerwie Geldof powrócił na scenę muzyczną albumem "Sex, Age & Death" (2001).

Od lat 80. artysta zaczął być znany przede wszystkim z działalności charytatywnej. Wówczas zainteresował się trudną sytuacją krajów Trzeciego Świata, po tym jak zobaczył w telewizji program o klęsce głodu w Etiopii. Artysta napisał wówczas słowa piosenki "Do They Know It's Christmas?" a Midge Ure z grupy Ultravox skomponował muzykę. 25 listopada 1984 roku piosenka została nagrana przez największe muzyczne gwiazdy zgromadzone pod szyldem Band Aid. Byli to m.in. muzycy U2, Duran Duran, Sting, Phil Collins, Paul Weller, Boy George, Paul McCartney i George Michael. Premiera singla odbyła się 15 grudnia tego samego roku. Piosenka z miejsca znalazła się na pierwszym miejscu brytyjskiej listy przebojów, gdzie pozostawała przez pięć tygodni. Singel został sprzedany w ponad trzech milionach egzemplarzy. Geldof sam zarządzał produkcją i dystrybucją płyty, więc pieniądze ze sprzedaży krążka w całości przeznaczył na pomoc ofiarom głodu.

W 1985 roku artysta ponownie zaprosił muzyków, by wspólnie wystąpili na koncercie charytatywnym. Impreza odbyła się 13 lipca równocześnie na stadionie Wembley w Londynie oraz JFK Stadium w Filadelfii. Koncerty, które zgromadziły prawdziwą plejadę gwiazd, przyniósł dochód w wysokości ponad 100 milionów funtów i były transmitowany przez stacje telewizyjne na całym świecie. Przed odbiornikami zasiadło ponad miliard osób. Phil Collins, jako jedyny artysta wystąpił zarówno w Wielkiej Brytanii i w Stanach. W 2005 roku Geldof zorganizował podobny cykl koncertów charytatywnych - Live 8. 2 lipca odbyły się występy w Londynie, Paryżu, Rzymie, Berlinie oraz Filadelfii. Całość zamknął show zorganizowany 4 dni później w Edynburgu. Tym razem największa atrakcją był udział Pink Floyd w czteroosobowym składzie. Głównym celem Live 8 była walka o umorzenie długów państw Trzeciego Świata.

Geldof był wielokrotnie brany pod uwagę jako kandydat do Pokojowej Nagrody Nobla. Wyróżnienia nie otrzymał, ale został doceniony przez laureatów tytułem Nobel Man Of Peace. - Wstrząsnął opinią publiczną, która zmusiła polityków do niezwłocznego działania ku poprawie życia milionów ludzi - stwierdzono w uzasadnieniu wyboru.

Artysta, mimo że jest obywatelem Irlandii, przyjął w 1986 roku z rąk królowej Elżbiety II Order Imperium Brytyjskiego, przyznany mu za stworzenie inicjatywy Live Aid. Wiele uczelni, m.in. University of Kent, Newcastle University oraz University of East London, nagrodziło muzyka honorowym tytułem naukowym.

Geldof odnosi sukcesy również w innych dziedzinach sztuki. W 1982 roku wystąpił w roli Pinka, głównego bohatera dramatu muzycznego "The Wall" Allana Parkera, z muzyką zespołu Pink Floyd. Zagrał również Harry'ego "Flasha" Gordona w filmie telewizyjnym "Number One" (1985) Lesa Blaira. W 1986 roku wydał autobiografię "Is That It?" a w 2005 roku album z esejami i fotografiami artysty zatytułowany "Geldof in Africa". Był ponadto współwłaścicielem telewizyjnej firmy producenckiej Planet 24, która przyłożyła się do powstania popularnego programu "The Big Breakfast", emitowanego przez Channel 4. Pod koniec lat 90. muzyk założył internetową agencję turystyczną Deckchair.com. Posiada także udziały w WapWorld oraz Clickmusic.com. Jest również współzałożycielem firmy medialnej Ten Alps PLC.

Bob Geldof przez dziesięć lata (1986-1996) był żonaty z Paulą Yates, z którą ma trzy córki: Fifi Trixiebelle, Peaches i Pixie.

  • Skomentuj
  • WP
  • FB

Korzystanie z komentarzy FB oznacza akceptację regulaminu

REGULAMIN

Ten materiał nie ma jeszcze żadnej opinii. Twoja może być pierwsza!