Blur

Blur powróciło na piedestał w 1997 roku singlem "Beetlebum". Kolejny album nazwany "Blur" pokazał ponowne poszukiwania nowego brzmienia. "Song 2" podbiło serca wszystkich, a prosty okrzyk "Wooh-hoo" w refrenie trafił do reklam piwa i na stadiony hokejowe.

Gitarzysta Graham Coxon, odpoczywając od pracy zespołowej wydał solowy projekt "The Sky Is Too High". Tymczasem zespół pracował nad serią remiksów z Williamem Orbitem, Mobym, Adrianem Sherwoodem i Thurstonem Moorem z Sonic Youth, poszerzając tym samym swoje horyzonty.

W 1999 Blur powrócił z singlem "Tender", który dotarł do 2 miejsca UK Charts. Album "13" pokazał zmianę klimatu, która miała być skutkiem rozstania Damona z towarzyszką życia. Chwytliwy akustyczny kawałek "Coffee and TV" także dobrze zamieszał na listach przebojów.

Trasa koncertowa promująca "13", na której zespół skupił się na najnowszym materiale, pokazała fanom, że Blur zamierza zerwać z Britpopową przeszłością. W 2000 roku wydana została składanka Greatest Hits, która dała zespołowi chwilę oddechu i czas na przeformowanie artystycznych założeń. W międzyczasie Coxon ponownie wydał solowy album "Golden D", a Damon zagrał z Gorillaz, pierwszym wirtualnym zespołem.

Gorillaz, pomysł Damona i rysownika Jamiego Hewletta, twórcy zakręconej Tank Girl, przyciągnął Dana ("The automator") Nakamurę, Tinę Weymouth i Chrisa Frantza. Singiel "Clint Eastwood" z 1991 osiągnął zaszczytnie 5. miejsce na liście UK, a album nazwany "Gorillaz" zdobył dla zespołu nominację do Brit Awards.

Napięcia w Blur ujawniły się podczas pracy nad nowym albumem "Think Tank" w 2002 roku. Coxon zaczął dominować w zespole, co nie spotkało się z akceptacją Albarna, po czym odszedł w połowie pracy nad płytą. Przez to wiele utworów z "Think Tank" brzmi jakby były nagrane przez zupełnie inny zespół - "Out Of Time" i "Caravan" pokazały dobitnie zainteresowanie Albarna muzyką świata. Płyta spotkała się jednak z ciepłym przyjęciem wśród fanów, przyzwyczajonych już do regularnego odkrywania przez zespół nowych brzmień.