szukaj w serwisie

Gorące tematy

gorące tematy
banner
banner
banner
banner

Barbra Streisand

fot. oficjal. str. Barbry Streisand

Barbra Streisand

  • Ocena ogólna:

    4.43/5
    [14 głosów]

    Oceń:


  • Liczba odwiedzin: 5160

    Ostatnio odwiedzany: 2020-02-26

Barbra Streisand urodziła się 24 kwietnia 1942 roku w żydowskiej rodzinie, osiadłej w Williamsburgu, w nowojorskim Brooklynie. Rodzina jej ojca pochodziła z Wiednia. Barbra Streisand i jej starszy brat Sheldon byli wychowywani przez matkę i ojczyma po tym, jak ich biologiczny ojciec zmarł, gdy dziewczynka miała jedynie 15 miesięcy.


Pomimo braku aprobaty ze strony matki, Streisand już w młodości zdecydowała się na karierę w show-biznesie i już w szkole średniej wstąpiła do chóru, aby doskonalić umiejętności.

Po skończeniu szkoły Streisand znalazła pracę piosenkarki w kilku nowojorskich klubach. Udało jej się także dostać angaż w niewielkim niezależnym przedstawieniu. Występami w klubie gejowskim na Greenwich Village zyskała niewielką popularność, co pozwoliło jej na nawiązanie kontaktu z przedstawicielami przemysłu muzycznego i telewizji. W 1961 roku po raz pierwszy wystąpiła w telewizji, śpiewając w programie "The Tonight Show". Kolejny program, "P.M. East P.M. West" pomógł jej w uzyskaniu roli na Broadwayu, w przedstawieniu "I Can Get It for You Wholesale". W tym okresie była już także związana z Columbia Records, które zaproponowało jej nagranie płyty. Ukazała się ona w lutym 1963 roku jako "The Barbra Streisand Album" i zawierała nowe wersje amerykańskich przebojów muzyki pop. Longplay szybko okazał się sukcesem, co potwierdziło przyznanie nagrody Grammy w kategorii najlepszy album roku. Jako gwiazda muzyki Streisand nie miała kłopotu, aby ponownie pojawić się na Broadwayu, gdzie ponownie zdobyła uznanie za rolę w przedstawieniu "Funny Girl", za którego filmową wersję otrzymała w 1968 roku Oscara. Spektakl był sukcesem także od strony muzycznej, a wydana w 1964 roku płyta z muzyką z tego przedsięwzięcia "People" zapewniła artystce wysokie miejsca na listach przebojów.

Końcówka lat 60. przyniosła zmianę w muzyce Streisand. Jako, że lata te zdominował w muzyce rock, piosenkarka zdecydowała się na zmianę repertuaru. Porzuciła nagrywanie nowych wersji klasycznych popowych piosenek na rzecz bardziej współczesnych utworów. W 1971 roku wielkim sukcesem okazała się produkowana przez słynnego Richarda Perry'ego płyta "Stoney End", a tytułowy utwór natychmiast podbił listy przebojów.

Okazało się, że to dopiero początek trwającej całe lata 70. ogromnej popularności Streisand. W ciągu tej dekady udało jej się czterokrotnie zdobyć szczyty listy przebojów. Przez amerykańską organizację artystów RIAA została ogłoszona największą piosenkarką w Stanach Zjednoczonych, jako, że ustępowała w wynikach sprzedaży i popularności jedynie Elvisowi Presleyowi oraz The Beatles. W początku lat 80. "New York Times" uznał ją za największą gwiazdę pop od czasów Franka Sinatry.

Również w latach 70. znacznie rozwinęła się jej kariera aktorska. W tym okresie wystąpiła w 10 filmach, głównie komediach oraz ekranizacjach przedstawień teatralnych. Bardzo znana jest jej rola w obrazie Sydneya Pollacka "Tacy byliśmy" ("The Way We Were") z 1973 roku, w którym zagrała u boku Roberta Redforda. Trzy lata później jako pierwsza kobieta w historii dostała Oscara za piosenkę "Evergreen", użytą w filmie "Narodziny gwiazdy" ("A Star Is Born").

W latach 80. Streisand zwolniła tempo pracy w filmie. W wielkim stylu powróciła za to na scenę muzyczną, wydając we wrześniu 1980 roku album "Guilty". Był to największy komercyjny sukces piosenkarki, potwierdzony zdobyciem pierwszych miejsc list przebojów w USA, Wielkiej Brytanii i Australii.

W 1983 roku Streisand pokazała się z nowej strony dzięki filmowi "Yentl". Był to jej autorski projekt kinowy, w którym spełniała role producentki, autorki scenariusza oraz odtwórczyni głównej roli. Scenariusz opierał się na opowiadaniu Isaaca Bashevisa Singera, w którym żydowska dziewczyna musi przebierać się za mężczyznę, aby zdobyć edukację. Obraz był dużym sukcesem artystycznym i został uhonorowany trzema Oscarami, a Streisand otrzymała Złoty Glob za reżyserię.

Rok 1985 przyniósł artystce kolejny sukces, tym razem muzyczny. Powróciwszy do klasycznych amerykańskich kompozycji muzyki rozrywkowej, jakie znalazły się na płycie "The Broadway Album", Streisand ponownie podbiła serca słuchaczy. Longplay okazał się ogromnym sukcesem komercyjnym, ponownie potwierdzając szczególną pozycję artystki na amerykańskim rynku muzycznym.

Na początku lat 90. Streisand znowu zwróciła się w stronę filmu. Dwukrotnie wystąpiła w produkowanych i reżyserowanych przez siebie samą filmach. W 1991 roku premierę miał "Książę przypływów" ("The Prince of Tides"), dobrze przyjęty zarówno przez publiczność, jak i krytyków. Nieco gorzej odebrany został za to obraz "Miłość ma dwie twarze" ("The Mirror Has Two Faces") z 1996 roku, choć i to nie przeszkodziło mu w zdobyciu kilku statuetek.

Dużym zaskoczeniem dla opinii publicznej była wiadomość z września 1993 roku o planowanej przez piosenkarkę trasie koncertowej. W samym fakcie nie byłoby nic dziwnego, gdyby nie to, że miały to być pierwsze publiczne występy gwiazdy na żywo od 27 lat. Sukces tego przedsięwzięcia przerósł wszelkie oczekiwania i okazał się niezwykle opłacalny dla artystki.

Również w tym okresie Streisand zaczęła angażować się w różne akcje polityczne. Udzieliła swojego silnego poparcia dla kandydatury Billa Clintona na urząd prezydenta USA. Do tej pory jest jedną z najbardziej znanych zwolenniczek Demokratów i często wypowiada się na tematy związane z ochroną środowiska i polityką wewnętrzną swojego kraju. W 2003 roku ostro zaprotestowała także przeciwko wojnie w Iraku. W celu m. in. wspierania działań demokratycznych, edukacji wyborczej, ochrony środowiska i ochrony praw obywatelskich artystka założyła także The Streisand Foundation, którą regularnie wspiera dużymi dotacjami.

Znana jako silna i zdecydowana, a wręcz uparta kobieta, Streisand wzbudziła sporo kontrowersji ze względu na proces, jaki w 2003 roku wytoczyła artyście Kennethowi Adelmanowi za sfotografowanie jej domu. Żądała ona usunięcia fotografii z projektu artystycznego. Rozgłos nadany tej sprawie spowodował jednak wielki wzrost popularności zdjęcia w internecie, a cała sytuacja dała nazwę "efektowi Streisand", czyli działaniom, które przynoszą odwrotny od zamierzonego skutek.

  • Skomentuj
  • WP
  • FB

Korzystanie z komentarzy FB oznacza akceptację regulaminu

REGULAMIN

Ten materiał nie ma jeszcze żadnej opinii. Twoja może być pierwsza!