szukaj w serwisie

Gorące tematy

gorące tematy
banner
banner
banner
banner

The Cranberries

fot. oficjal. str. The Cranberries

The Cranberries

  • Ocena ogólna:

    5/5
    [18 głosów]

    Oceń:


  • Liczba odwiedzin: 5206

    Ostatnio odwiedzany: 2019-11-14

The Cranberries (z ang. "Żurawiny") był jednym z najpopularniejszych obok U2 i Sinéad O'Connor irlandzkich wykonawców lat 90. Grupa The Cranberries powstała pod koniec roku 1989 w Limerick jako szkolna kapela trójki przyjaciół - braci Noela i Mike'a Hogana oraz perkusisty Fergala Lawlera.


Na początku działalności występowali pod szyldem The Cranberry Saw Us (co brzmiało jak "sos żurawinowy" w języku angielskim), a wokalistą zespołu bardzo krótko był Niall Quinn. To on odchodząc z grupy w 1990 roku, przedstawił kolegom przyjaciółkę swojej dziewczyny, młodą śpiewającą od trzeciego roku życia wokalistkę Dolores O'Riordan. Dolores z powierzonego jej zadania próbnego wywiązała się świetnie. Nie tylko doskonale śpiewała, bo też bez problemu napisała tekst do jednej z piosenek kapeli. W ten sposób powstał ich pierwszy wielki singiel "Linger".

- Starym wokalistą The Cranberries był facet, teraz ja jestem, co nie robi chłopakom szczególnej różnicy - mówiła w rozmowie z "Interview Magazine" Dolores. - To dobrze, bo niewiele kobiet gra rock and rolla w Irlandii. Najczęściej robią coś w stylu długowłosych-przechadzających-się-wśród-drzew. Myślę, że teraz jest to coraz powszechniejsze, przynajmniej od czasu Sinéad.

Po tym jak zespół zyskał nową wokalistkę bardzo szybko wydał - w liczbie 300 sztuk - domowej roboty demo "Nothing Left At All". Jego sukces zmusił grupę do działania. Po pierwsze uproszczono nazwę kapeli do samego The Cranberries, po drugie grupa podjęła pierwsze poważne kroki zmierzające do zainteresowania firm wydawniczych swoim materiałem. Nowe demo wyprodukowane przez ich przyszłego menadżera Pearse'a Gilmora zainteresowało liczne grono wydawców, w tym Island Records, z którym zespół podpisał z góry kontrakt na sześć albumów. Na długogrający debiut formacja musiała poczekać jednak do wiosny 1993 roku. Przez ten czas w wyniku napięć i konfliktów zespół omal się nie rozpadł. Skończyło się na zwolnieniu Gilmora i zatrudnieniu jako menadżera Geoffa Travisa, produkcją płyty miał się natomiast zająć współpracujący w przeszłości z The Smiths, Stephen Street.

"Everyone Is Doing It, So Why Cant We?", pierwszy longplay Irlandczyków, ukazał się 1 marca 1993 roku. Notowania płyty rosły bardzo powoli tak samo jak sława zespołu, której nie sprzyjała krytyka. Przez całą karierę The Cranberries negatywnie oceniano przede wszystkim ze względu na teksty piosenek, do tego stopnia, że Dolores, ich autorka doczekała się niepochlebnego tytułu rockowego Williama McGonagalla - Szkota, powszechnie uznawanego za jednego z najgorszych poetów języka angielskiego.

Zespół rósł jednak w siłę, jego sytuacja zdecydowanie zmieniła się gdy muzycy wyruszyli we wspólną trasę po USA z The The i Suede, która nieoczekiwanie zakończyła się wspólnymi koncertami z Duran Duran. Fakt ten sprawił, że ich drugi singel "Linger" wbił się do Top 10 Billboardu. Do końca roku w Ameryce sprzedano milion kopii "Everyone Is...". Popularność zespołu za oceanem przełożyła się na wzrost sprzedaży albumu w Wielkiej Brytanii. Grupa postanowiła więc kuć żelazo póki gorące i już w lutym 1994 roku weszła do studia, by ponownie pod okiem Streeta nagrać materiał.

Sesja nagraniowa "No Need To Argue" została lekko opóźniona, najpierw z powodu poważnego wypadku, któremu podczas jazdy na nartach uległa Dolores i wynikającej z niego długotrwałej rehabilitacji, a następnie ze względu jej ślub z Donem Burtonem, realizatorem tras Duran Duran. Wreszcie w październiku album trafił do sklepów, w ciągu 12 miesięcy na całym świecie sprzedał się w liczbie około 12 milionów kopii, a pochodząca z niego piosenka "Zombie" była jednym z najlepszych singli roku 1994. Kolejne miesiące wypełniły zespołowi liczne koncerty, w tym wspólny występ Dolores z Luciano Pavarottim na festiwalu w Modenie.

Kolejne dwa albumy grupy, "To the Faithful Departed" z 1996 roku i wydany trzy lata później "Bury the Hatchet" w porównaniu z sukcesem poprzednich płyt formacji pod względem komercyjnym nieco rozczarowywały. Zespół coraz części przerywał planowane trasy, członkowie zespołu zaczęli się oddalać od siebie. Wydarzenia te prowokowały prasę do spekulacji na temat rozpadu grupy i solowej kariery O'Riordan, najjaśniejszej gwiazdy The Cranberries. Plotkom tym towarzyszyła kolejna, o złym stanie zdrowia piosenkarki - problemach z kolanem i anoreksją. Koniec XX wieku muzycy zaliczyli, występując między innymi z okazji rozdania pokojowych nagród Nobla w Norwegii, a także porządkując prywatne sprawy. Panowie pozakładali rodziny, a sama Dolores urodziła dziecko.

- Szczerze mówiąc cały zespół walił się w naszych sercach i duszach, bo zwyczajnie nie cieszyło nas wspólne występowanie - tłumaczyła w wywiadzie z "Yahoo! Music" Dolores. - Byliśmy wykończeni, nie wiedzieliśmy czy się rozpadniemy, czy może będziemy grać dalej. Wtedy powiedzieliśmy sobie: "Zostańmy razem, ale niech każdy na jakiś czas ruszy własną drogą i zobaczymy, co się stanie". To było smutne, ale też ekscytujące, bo zaczęliśmy życie jakiego nigdy nie mieliśmy. Poznałam lepiej swojego męża. Fergal wyjechał ze swoją żoną.

Ostatni jak do tej pory album formacji pochodzi z października 2001 roku. Płyta "Wake Up and Smell the Coffee" był najsłabszym pod względem sprzedażowym albumem Irlandczyków. W 2003 roku zespół ogłosił przerwę w działalności. Członkowie grupy skoncentrowali się na solowych karierach. Noel założył Mono Band, który zadebiutował płytą w 2005 roku. Fergal gra w kapeli The Low Network, która pierwszy album wydała w 2007 roku. W tym samym roku solowo zadebiutowała Dolores, bardzo ciepło przyjętym albumem "Are You Listening?".

  • Skomentuj
  • WP
  • FB

Korzystanie z komentarzy FB oznacza akceptację regulaminu

REGULAMIN

Ten materiał nie ma jeszcze żadnej opinii. Twoja może być pierwsza!