Michał Żebrowski

Michał Żebrowski to najpopularniejszy polski aktor swojego pokolenia. Urodził się 17 czerwca 1972 roku w Warszawie. Michał Żebrowski po raz pierwszy stanął przed kamerami w 1993 roku w telewizyjnym dramacie Feliksa Falka "Samowolka".

Jednak kariera aktorska Michała Żebrowskiego nabrała rozpędu pod koniec lat 90. Rola Skrzetuskiego w najbardziej dochodowej polskiej produkcji 1999 roku "Ogniem i mieczem" przyniosła mu uwielbienie fanów i przychylność krytyków. Za przeistoczenie się w jednego z bohaterów powieści Sienkiewicza, Żebrowski otrzymał nominację do Nagrody Polskiego Przemysłu Filmowego w 2000 roku w kategorii najlepsza główna rola męska. 1999 rok był prawdziwym przełomem w życiu młodego, zdolnego artysty. Aktor wziął udział nie tylko w superprodukcji Jerzego Hoffmana, ale także zagrał tytułową rolę w filmie Andrzeja Wajdy "Pan Tadeusz".

Rola w ekranizacji poematu Adama Mickiewicza zainspirowała Michała Żebrowskiego do wydania muzycznego dzieła. Nie bylejakiego dzieła. Płyta "Zakochany Pan Tadeusz" nie jest albumem zawierającym muzykę pop. Jest to materiał ambitniejszy, wymykający się wszelkim kwalifikacjom, trudny do zdefiniowania. Żebrowski wykazał się oryginalnością tworząc ten zestaw. "Zakochany Pan Tadeusz" zawiera recytacje fragmentów "Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza, a temu wszystkiemu towarzyszą utwory Michała Radziwiłła, czy Ignacego Feliksa Dobrzyńskiego, pochodzące z tamtej epoki. Trudno wyobrazić sobie mniej komercyjne dzieło. Jednak ten dziwotwór, teoretycznie niemający prawa dobrze się sprzedać, okazał się dużym sukcesem fonograficznym.

Trudno stwierdzić, czy wydanie drugiej płyty Michała Żebrowskiego miało związek z sukcesem pierwszej, czy po prostu artysta zdecydował podarować fanom coś od serca. Jakkolwiek by nie było, w 2001 roku na rynku fonograficznym pojawił się drugi album aktora "Lubię, kiedy kobieta…". To również był nietypowy projekt. Znów ze względu na formę. Na pierwszym planie jest mruczenie, szeptanie i deklamacja narratora "Lubię, kiedy kobieta…" Michała Żebrowskiego, bo to, co wyczynia aktor na tej płycie trudno nazwać śpiewem. Na dalszym planie są wokale pań zaproszonych do udziału w przedsięwzięciu: Anny Marii Jopek, która współpracowała z Żebrowskim przy płycie "Zakochany Pan Tadeusz" (wykonała wspólnie z Michałem utwór Pawła Betleya, "Wspomnienie"), Kasi Nosowskiej, Katarzyny Groniec oraz Kasi Stankiewicz. Dziennikarze bardzo chwalili interpretacje Anny Marii Jopek - "znakomicie odnalazła się w tym projekcie". Artystka też wraz z Radkiem Łuką oraz Andrzejem Smolikiem zilustrowała muzycznie krążek, jednak muzyka na "Lubię, kiedy kobieta…" jest jedynie tłem, dodatkiem, mającym upiększyć słowa. Michał Żebrowski wraz z piosenkarkami interpretują na tej płycie wiersze klasyków polskiej poezji: Edwarda Stachury, Kazimierza Przerwy-Tetmajera, Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, Emila Zegadłowicza oraz Adama Mickiewicza. Jeżeli chodzi o tego ostatniego klasyka, to Żebrowski wraz z Kasią Stankiewicz wykonali wspólnie wiersz "Niepewność". To nie pierwsza interpretacja tego liryka, a nowa wersja przeboju Marka Grechuty, do którego muzykę skomponował Jan Kanty Pawluśkiewicz. Album zdobył uznanie fanów oraz krytyków. Ci ostatni zachwyceni sposobem przedstawienia polskiej literatury, ozdobionej niebanalną muzyczną tapetą, ocierającą się o trip-hop i ambient przyznali aktorowi nagrodę Fryderyka w kategorii album roku - poezja śpiewana/piosenka autorska. To był olbrzymi muzyczny sukces Michała Żebrowskiego. Aktor pokonał w tej kategorii tak uznanych twórców, jak Hanna Banaszak czy zespół Pod Budą.

2001 rok był w ogóle bardzo udany dla aktora pod względem artystycznym. Nie tylko nagrał znakomicie przyjętą płytę, ale również zagrał rolę Geralta w głośnym filmie fantasy "Wiedźmin". Za rolę w tym obrazie aktor otrzymał kolejną nominację do nagrody Orła w kategorii najlepsza główna rola męska za rok 2001.

Dwie płyty Michała Żebrowskiego sprzedały się w wielotysięcznym nakładzie. Wielu dziennikarzy twierdziło, że są one jedynie produktem czysto marketingowym nastawionym na jak największą sprzedaż. Z kolei artysta zarzekał się, że nagrał je od serca, dla ludzi potrafiących kochać i słuchać.

Być może te zarzuty spowodowały, iż kolejnym etapem w twórczości ambitnego twórcy były płyty skierowane do najmłodszych odbiorców. Pierwszy album z serii "Poczytaj mi tato" ukazał się w roku 2002. Zawierał on wiersze polskich klasyków takich, jak Julian Tuwim i Jan Brzechwa, czytane przez Żebrowskiego. W tle rozbrzmiewały fragmenty utworów muzyki klasycznej. Pytany o to, dlaczego zdecydował się na taki krok, aktor odparł, że ma 9 siostrzeńców, którzy notorycznie domagali się od wujka bajek. Jeżeli chodzi o wybór utworów zawartych na płycie, to zamierzeniem artysty było to, żeby polskie dzieci słuchały polskich wierszy, polskiej mowy, stąd na "Poczytaj mi tato" "Kaczka Dziwaczka", "Leń", "Okulary" czy "Słoń Trąbalski".

Zbiór bajek czytanych przez Żebrowskiego okazał się sukcesem, co prawdopodobnie sprawiło, że już pod koniec 2002 roku ukazał się na rynku jego następca. "Poczytaj mi tato 2" różnił się od poprzednika. Album otwiera piosenka "Dobry potwór nie jest zły" zaśpiewana przez aktora do spółki z Kayah, co nie było czymś zupełnie nowym, bowiem pierwsza płyta cyklu zawierała piosenkę "Bajeczny utwór twój" wykonany przez Michała wraz z grupką dzieci. Nowością było to, że zbiór zawierał dwa dłuższe utwory: "Pan Drops i jego trupa" i "Baśń o korsarzu Palemonie". Ostatnia część cyklu została wydana w 2003 roku. Razem te trzy płyty tworzą całość, którą z pewnością można polecić dzieciom w Polsce, gdyż Żebrowski dał z siebie wszystko, doskonale zinterpretował klasyki polskiej literatury dziecięcej.

Dużo można powiedzieć o płytowych przedsięwzięciach Michała Żebrowskiego, ale trzeba stwierdzić fakt, że są to rzeczy doskonale wyprodukowane, świetnie wypromowane. Żaden z elementów układanki nie został popsuty. Weźmy dla przykładu znakomicie zrealizowany teledysk do utworu "Wspomnienie". Reżyser tego wideoklipu Adek Drabiński otrzymał za niego 2 nagrody na 8. Festiwalu Polskich Wideoklipów za najlepszy teledysk ("Złoty Yach") i najlepszą reżyserię.

Ambicją artysty jest otworzenie własnego teatru w Warszawie.